مكرم ( 1344 - 1265 ) محمد على مكرم حبيب‌آبادى ، فرزند على ، در سال 1304 هجرى قمرى در يك خانوادهء روستايى در قريهء حبيب‌آباد برخوار اصفهان ديده به جهان گشود . در هفت‌سالگى به مكتب درويش على اكبر در زادگاه خود رفت و خواندن و نوشتن آموخت ، در هفده‌سالگى به اصفهان عزيمت كرد و در امامزاده اسماعيل سكونت اختيار كرد و به تحصيل علوم قديمه پرداخت . مكرم در اوان مشروطيت به سلك آزادىخواهان پيوست و از سال 1339 قمرى روزنامهء صداى اصفهان را منتشر ساخت و در سال 1340 به نشر مجلهء سپاهان اقدام كرد و مدت پنج سال نشر آن ادامه يافت . مكرم ، شاعرى شوخ‌طبع و بذله‌گو و حاضرجواب و خوش‌مشرب و متلك‌گو بود و براى بيدارى مردم با زبان شعر ، آن هم در قالب فكاهى و طنز با خرافات مبارزه كرد ، تا آنجا پيش رفت كه او را متهم به سستى اعتقادات دينى نمودند و حتى تكفيرش كردند و در سال 1302 شمسى مورد سوءقصد شخصى به نام شعبان به پنبه‌دوز قرار گرفت ، اما جان سالم به در برد ، اما ضارب سال بعد در آبادان در يك سانحهء اتومبيل درگذشت . مكرم غير از فعاليت مطبوعاتى به شغل وكالت دادگسترى اشتغال داشت و مدت بيست و هفت سال از اين رهگذر معيشتش مىگذشت . در اواخر عمر در كتابخانه شهردارى خدمت مىكرد . ديوان اشعارش مكرر به چاپ رسيد و سرانجام در سال 1344 شمسى در اصفهان چشم از جهان فروبست و با تجليل از جانب فرهنگيان و ساير طبقات در تخت فولاد به خاك سپرده شد . اينك نمونه‌هايى از غزل او :